HILO MÍTICO Ilo pa blar mal

Estado
No está abierto para más respuestas.
Ha ber si taclaras, KREBIN CROSNES o KRERBIN CROSNERS
 
Bengo der qumple de mi sovrino istoy medio morao
 
io tube frieve x el katarro i etube too finde n caza...
mu ma tempo... nublao, yubia, paecía d noxe...
cajontooo!
 
ola hamigos!

komo va la bida? perdonaz la tardanza pero nunka makuerdo del este ilo goder
 
ola hamigos!

komo va la bida? perdonaz la tardanza pero nunka makuerdo del este ilo goder
io oz taba vucando i tabais nel ilo pa avlá de kualkie coza...
me arté a olé y mandá mails en ruedaz d coxe
 
oz cuento un kuento:

Era unha bez hun kavayero q tenia hunha armadura toda roñosa i huna epeada ke kasi ni kortava, pero el dezia q era el mas baliente der reyno. Un dia, l rey le yamo pa q luchara kontra hun dragon ke estaba liando la de Dios en la aldea. El kavayero fue, pero kuando vio al bicharrako, le entro hun cague ke pa qe. 'Mañana vuerbo kon ma fuerça', dixo, i ze piro a la taberna a tomarse hunos tragos pa ganar valoryo. Pero al otro dia, l dragon ya se avia pirado i el reyno le hizo burla pa ziempreee.
 
oz cuento un kuento:

Era unha bez hun kavayero q tenia hunha armadura toda roñosa i huna epeada ke kasi ni kortava, pero el dezia q era el mas baliente der reyno. Un dia, l rey le yamo pa q luchara kontra hun dragon ke estaba liando la de Dios en la aldea. El kavayero fue, pero kuando vio al bicharrako, le entro hun cague ke pa qe. 'Mañana vuerbo kon ma fuerça', dixo, i ze piro a la taberna a tomarse hunos tragos pa ganar valoryo. Pero al otro dia, l dragon ya se avia pirado i el reyno le hizo burla pa ziempreee.

llo uviera dixo nel reyno ke le avia exo uir llo :sisi1:
 
El Kavayero i lha Maldiçión de lha Dama Encantá

El Kavayero don Fernán d’la Mula Flaca sigió su kaminho kon brio i destresa, pero lha hambri le hasiá sumbár lha caveza. "Madre mía, n’eh comío nah dende lha última balyarta con lhos bandidoh de lhos montes malditoh", pensó mentras rumiava un trapo de pan nejro que llevava en su borsa.

Entons, ente lha bruma d’lhos montes, bir su silueta misteriossa: una dama d’bello resplandor, su pelo dorado komo lha cervesa d’lh’hostal y ojoh komo esmeralha robá. "Oh, buen cavayero", dixole ella, "¿podríais ayudarme, ke una maldiçión pesa sobre mi?"

Fernán se kuadró komo un machote. "Por Supueto, mi señora, yo soy el kavayero má valeroso d’lhah tierras de Encartana, e no hai maldiçión ke yo no poha deshaser kon mi espahda i mi destresa."

"Pues entonces, buen señor," respondiole ella, "deberéis derrotar al Dragón del Monte Oscuro y rompé la maldisión ke me tiehne atada a esta forma."

"¡Hojú, no podiah ser un trabajito má sensiyo, komo un ladronzuelo o un troll d’caminho!" – pensó el kavayero, pero no lo dixó en voz alta pa no perder el onrra.

Sin ma remedio, se echó la mano a lha empuñadura y fue en busca del dragón. Pero lo ke Fernán no savía era ke lha dama… ¡No era umana, sino una bruja maldita ke engañava kavayeros pa ke peleasen por ella!

ké pasará kuando Fernán encuentree al dragooon? I zi el berdadero peligro no es el drajón, sino la dama misma?

(Continará… si el kavayero sobrebibe)
 
Última edición:
El Kavayero i lha Maldiçión de lha Dama Encantá

El Kavayero don Fernán d’la Mula Flaca sigió su kaminho kon brio i destresa, pero lha hambri le hasiá sumbár lha caveza. "Madre mía, n’eh comío nah dende lha última balyarta con lhos bandidoh de lhos montes malditoh", pensó mentras rumiava un trapo de pan nejro que llevava en su borsa.

Entons, ente lha bruma d’lhos montes, bir su silueta misteriossa: una dama d’bello resplandor, su pelo dorado komo lha cervesa d’lh’hostal y ojoh komo esmeralha robá. "Oh, buen cavayero", dixole ella, "¿podríais ayudarme, ke una maldiçión pesa sobre mi?"

Fernán se kuadró komo un machote. "Por Supueto, mi señora, yo soy el kavayero má valeroso d’lhah tierras de Encartana, e no hai maldiçión ke yo no poha deshaser kon mi espahda i mi destresa."

"Pues entonces, buen señor," respondiole ella, "deberéis derrotar al Dragón del Monte Oscuro y rompé la maldisión ke me tiehne atada a esta forma."

"¡Hojú, no podiah ser un trabajito má sensiyo, komo un ladronzuelo o un troll d’caminho!" – pensó el kavayero, pero no lo dixó en voz alta pa no perder el onrra.

Sin ma remedio, se echó la mano a lha empuñadura y fue en busca del dragón. Pero lo ke Fernán no savía era ke lha dama… ¡No era umana, sino una bruja maldita ke engañava kavayeros pa ke peleasen por ella!

ké pasará kuando Fernán encuentree al dragooon? I zi el berdadero peligro no es el drajón, sino la dama misma?

(Continará… si el kavayero sobrevive)

Ke vueno leerlo hasi, viem heskrito jajaja se hasemega hal kasteyano hantiguo, komol kigote de la manxa :sisi1: :qmeparto:
 
Estado
No está abierto para más respuestas.
Volver
Arriba